Wandelroutes



De oorsprong van de naam “Sierra Helada” (ijskoude bergteken) is niet alleen vanwege de bijzondere klimatologische omstandigheden ontstaan (door de ligging ervan is het microklimaat er kouder), maar wellicht ook door een optisch effect dat het maanlicht teweegbrengt, wanneer het – aan de zeezijde – op de kalksteenhoudende berg gereflecteerd wordt, zodat deze er dan als een ijsberg uitziet.

 

Deze bergketen ligt in de zone, die “Racó de L’Oix”heet.

Hij verloopt van het noordoosten naar het zuidoosten en is ook onder de naam “Sierra de L’Arabi”bekend.  De lengte bedraagt 6 km, te meten vanaf “Punta Bombarda”of ook Albir tot “Punta de Pinet”.  Het hoogste punt ligt op 438 m boven de zeespiegel.

 

De keten bestaat uit machtige mergel en zandsteenhoudende rotspartijen, onderbroken door  krijtachtige kalksteen zones, die helderder van kleur zijn, en door enkele marmerzandsteen gordels.  Dat er in het hele gebied en ook aan de steile kust ontelbare grotten te vinden zijn, is te verklaren uit de kalksteenrijkdom in de bodem.

 

De boomwereld bestaat uit pijnbossen of plekken met kleine steeneikenbegroeid, voorts uit mastiekbomen, kermeseiken en - vooral op schaduwrijke plekken aan de dalwegen – wilde olijfbomen.

 

Tot de meest voorkomende struiken en heesters behoren tijm, rozemarijn, honingklaver, zegge, wilde rosmarijn, jeneverbessestruiken, peperboompjes en aardbeziebomen.

 

Wat de geschiedenis betreft, tot de oudste, hier gevonden overblijfselen behoort een stenen bijl uit het neolithische tijdperk. De eerste nederzettingen vinden wij in het gebied van de okermijnen, in Albir, die van Fenicische en later Romeinse oorsprong zijn.  In dit gedeelte vinden wij ook ontelbare graven.

 

Vlakbij de “Cala del Ti Ximo”zijn ook resten vaneen Iberisch-Romeinse nederzetting te vinden, welke ongetwijfeld met het bestaan van de nabijgelegen okermijnen te maken hadden, die daar nog te zien zijn.  In de zogenaamde “Cueva del Infierno”(grot van de hel), op het terrein van de oude steengroeve gelegen, bevinden zich ook overblijfselen uit het Romeinse tijdperk.

 

Uit latere tijden dateren ruïnes van twee uitkijktorens uit de zeventiende eeuw.  De uitkijkposten hadden tot taak voor de toen vaak voorkomende aanvallen van Berberse piraten te waarschuwen.

 

Deze ruïnes bevinden zich bij de vuurtoren van Albir en in “Punta de la Escaleta”, een landtong.

 



© 2000 - 2009 Niets van deze site mag zonder uitdrukkelijke toestemming vooraf, worden gebruikt op een andere site dan op www.pabi.nl